Okolice Ngorongoro - piesze wedrowki


Kiedy słyszysz słowo Ngorongoro, co przychodzi na mysl? Może krater? Tak, rzeczywiście Krater Ngorongoro jest słusznie znany ze swojego wyjątkowego naturalnego piękna i obfitości dzikiej przyrody. Jednak Obszar Chroniony Ngorongoro oferuje znacznie więcej niż tylko Krater, a wielu odwiedzających omija ten obszar, nie mając okazji zobaczyć więcej z tego, co jest w ofercie. Okoliczne wyżyny obejmują siedem wygasłych wulkanów pełnych niezwykłego piękna i spektakularnej scenerii. Najlepszym sposobem na docenienie tych atrakcji jest spacer. Nawet krótki spacer trwający zaledwie godzinę lub dwie może być bardzo satysfakcjonujący, a istnieje wiele okazji takze na dłuższe wędrówki.
Po spędzeniu kilku dni na siedzeniu w pojeździe niektórzy odwiedzający mówią, że chcieliby rozprostować nogi. Jeśli odkrywanie nieznanego rozbudza twoje wewnętrzne dziecko lub po prostu chcesz sie zanurzyc  w otaczającym cię świecie, zafunduj sobie wycieczkę pieszą.  
Oto kilka propozycji: 

  •  Gora Oldeani 

W południowo-wschodniej części na krawedzi obszaru chronionego  Ngorongoro znajduje sie gigantyczna góra Oldeani. Góra jest bardzo dobrze znana lokalnie, jednak nieznana turystom, dopóki nie zobaczą góry podczas pobytu na wsi. Góra leży tuż przy największej trasie turystycznej na obszarze chronionym Ngorongoro i można ją zobaczyć z wielu kilometrów. Z góry wulkanicznej ze względu na jej wysokość można podziwiać majestatyczny widok na płaskie równiny Tanzanii. Mimo że jest to kluczowa cecha krajobrazu, nie ma wielu przewodników, którzy poprowadza na górę.

Wspinaczka trwa około 2 godzin. Krotsza wedrowka prowadzi na wysokosc  około 900 metrów. W miarę wedrowki  zobaczysz różnicę w roślinności i ptasiej faunie. Spacer prowadzi przez otwarte łąki bez lasów i zarośla gęstych krzewów. W określonych porach roku obfitość i kolor dzikich kwiatów z moze  zadziwic. 
Podczas dluzszej wedrowki mozna wejsc na szczyt o wysokość 3200 metrów . Trud wedrowki  nagrodzi spektakularna panorama z góry ze wspaniałymi widokami we wszystkich kierunkach: krater na północy, Serengeti i jezioro Eyasi na zachodzie, jezioro Manyara na południu i kraterowe wyżyny na wschodzie.Ten spacer można to zrobić w ciągu około 4 godzin, jeśli kontynuujesz w stałym tempie i nie robisz częstych postojów - z wyjątkiem górnej części. Można go jednak łatwo przekształcić w spokojniejszą, półdniową wycieczkę z piknikowym lunchem. Przykladowa oferta  na stronie.

  • Ol Doinyo Lengai 

Ol Doinyo Lengai z Tanzanii to najbardziej wyjątkowy wulkan na Ziemi. Znajduje sie w północno-wschodniej Tanzanii, w systemie rowów wschodnioafrykańskich, 120 km od Parku Arusha. Znany Masajom jako „Góra Boga”, cicho dudnieje - i wykazuje oznaki zbliżającej się erupcji. Ol Doinyo Lengai, o wysokość  2890 m jest jedynym znanym aktywnym wulkanem na planecie, który wyrzuca lawę bogatą w rodzaj skały zwanej karbonatytem. Ta cienka, srebrzysta lawa może płynąć szybciej niż uciekajacy człowiek i jest chłodniejsza niż inne lawy -ma około 510 stopni C. Lawa karbonatytowa to  jedne z dziwniejszych rzeczy, jakie mozna zobaczyc. Zródło tych law karbonatytowych jest wciąż przedmiotem gorących dyskusji. Dzięki  skladowi lawy  Oldoinyo Lengai ma unikalne zabarwienie, w którym ciemne lawy karbonitu wybuchają od czerni do szarości, ale po ochłodzeniu przy pogodzie wydają się surowo białe. Wulkan miał zarówno wybuchowe, jak i wylewne erupcje w ciągu ostatniej dekady. Karbonatyty to jedne z najdziwniejszych magm na Ziemi. Nawet ich ostateczne źródło nie jest dobrze poznane - jedna z wielkich tajemnic petrologii. To, co sprawia, że ​​karbonatyty są szczególnie ważne w dzisiejszych czasach, to fakt, że są one jednym z najlepszych źródeł pierwiastków ziem rzadkich (REE), kluczowym składnikiem wielu współczesnych urządzeń elektronicznych. W rzeczywistości jedyna działająca kopalnia REE w Stanach Zjednoczonych znajduje się w złożu węglanu - podobnie jak największa na świecie złoża REE w Chinach. Lawy nie sa wiec tylko dziwactwem geologicznym, ale mogą być coraz cenniejszym zasobem.
Zazwyczaj aktywność wulkanu ogranicza się do szczytu. Ale czasami Góra Boga może ryknąć do życia w bardziej dramatyczny sposób: 4 września 2007 r. wulkan wyrzucił pióropusz popiołu, który rozciągał się co najmniej 15 km pod wiatr. Lawa spływająca po bokach północnej i zachodniej wypaliła blizny, które były widoczne z kosmosu. Naukowcy pracuja, aby spróbować przewidzieć kolejną poważną erupcję. W czerwcu 2016 r zainstalowano pięć czujników pozycjonowania wokół Ol Doinyo Lengai, mając nadzieję na śledzenie, w jaki sposób podziemny wybuch magmy deformuje powierzchnię wulkanu.
Dla Masajów święty wulkan Ol Doinyo Lengai („góra Boga”) jest stworzeniem i miejscem zamieszkania ich boga Engai, który chroni ludzi i ich stada, a czasami także demonstruje swoją moc poprzez wybuchy popiołu.
Wejście na Oldoinyo Lengai jest trudne ze względu na upał w ciągu dnia, brak wody, strome i nieodpowiednie stoki popiołu i kruchych skał oraz znaczne zwiększenie wysokości. Zwykle  wspinaczka się na szczyt bardzo wcześnie rano by dotrzeć do szczytu o wschodzie słońca. Krótka i ciepła kurtka przyda się do wspinaczki, również długie spodnie, ponieważ szczyt przed świtem może być zimny. Droga dojazdowa z północnego zachodu umożliwia wczesne zejście ze szczytu w porannym cieniu. Wejscie na  Lengai do krateru na szczycie zabiera około 6-7 godzin. Wejscie wymaga eskorty przewodników Masajow z bronią;  podczas wejscia możne zobaczyć dzikie zwierzęta, takie jak pawian oliwny, aksamitna malpa, hiena, lew, lampart, szakal, gazela Granta, impala i zebra.
Lengai jest szczególnie ekscytujący dla turystów, którzy chcą odkryć jedno z najbardziej odległych, ekscytujących i wymagających miejsc trekkingowych w Tanzanii z dala od tłumów turystów. W pobliżu znajdują się bomy Masajów, które dają możliwość interakcji z tubylcami, poznania ich kultur, tabu i tradycji. Aktywnosc  wulkanu, malownicze położenie sprawiaja, ze jest to wyjatkowa i  pełna przygód podróż. 

  • Spacer po obreczy krateru 

 Spacer prowadzi od punktu początkowego na kraterze około 5 km od Rhino Lodge, po zachodniej krawędzi krateru, obok punktu widokowego Oloirobi. Na początku są fragmenty lasu, które później otwierają się na zarośla i łąki. Po prawej stronie mozna podziwiac piękny widok na krater i  wąwóz Olduvai, Serengeti jest po lewej stronie. Jest to szybki spacer bez żmudnych podchodow, z kilkoma krótkimi pochyłościami. Trwa  około 2 godzin i można  sie wybrac o dowolnej porze dnia. Najlepszym momentem jednak jest albo wczesny ranek przed wyjazdem na safari, albo późne popołudnie po dniu spędzonym na safari.

  • Punkt widokowy Eyasi 

Spacer zaczyna sie punktu na drodze do Endulen( do ktorego spacerowicze zostaja dowiezieni). Ten otwarty obszar trawiasty daje piękne widoki na górę Oldeani po lewej stronie i Makarot po prawej stronie. Mozna zobaczyc kilka wiosek Masajów rozsianych wokół doliny i napotkać mężczyzn, którzy zaganiają swoje bydlo i kozy.  By dotrzec  do spektakularnego punktu widokowego trzeba przejsc  łagodnie w gore przez około 45 minut wzdłuż ramienia góry Oldeani. U gory wspanialy widok na jezioro Eyasi, zachodnia ściane Rift Valey i równiny Serengeti. Spacer można również wykonać o dowolnej porze dnia i zajmuje około 2 godzin.

  •  Wspinaczka na Krater Empakaai


Wypełniony jeziorem krater Empakaai, 23 km na północny wschód od krateru Olmoti, może nie jest tak sławny jak Ngorongoro, ale wielu turystów uważa, że ​​jest to  piękne miejsce. Jezioro, które przyciąga flamingi i inne ptaki wodne, wypełnia większość dna krateru, który jest otoczony stromymi, zalesionymi klifami o wysokości co najmniej 300 m. Widok z krateru jest jednym z bardziej atrakcyjnych w północnej Tanzanii, ale zejście do krateru jest również wspaniałym doświadczeniem. Brzegi krateru maja od  2700 do 3248 metrów wysokosci. Wedrowka zaczyna sie na północny zachód wzdłuż krateru Ngorongoro, obok krateru Oimoti, wioska Nainokanoka i depresję Embulbul, z której można podziwiać widok na Mt. Loolmalasin po prawej stronie. Szlak wiedzie przez otwarte  łąki usiane tu i ówdzie wioskami Masajów. Wokol dużo bydła i kilka dzikich zwierząt, takich jak zebra. Po około półtorej godzinie dotrzesz do wschodniej krawędzi krateru Empakaai. Ze średnicą zaledwie 6 km jest mniejszy niż Ngorongoro, ale mimo to piękny. Jest to mało odwiedzany obszar, a jedynym sposobem by sie tam dostac jest piesza wedrowka. Ściany są strome i gęsto zalesione. Dobrze utrzymany szlak schodzi z drogi przez las górski bogaty w ptactwo; miej także oko na hieny, bawoły, niebieskie małpy, a nawet słonieZejście w dół, dobrą ścieżką, zajmuje około 30 minut ( spadek o około 300 metrów przez płaty lasu). Wejscie na gore to 1 godzina. W drodze na dno krateru, mozna podziwiac piekne  widoki na turkusowe jezioro poniżej i idealny stożek wulkaniczny ol Doinyo Lengai na północnym wschodzie.
Dno krateru  wiekszosc czasu zajmuje 85-metrowe jezioro sodowe. W zależności od pory roku można  napotkać dużą liczbę flamingów, które gromadzą się, aby żerować wzdłuż brzegu jeziora. To także dom czarnoskrzydłych palikow i zielonej cyraneczki. Możesz nie widzieć wielu zwierząt, ale ślady lamparta, hieny, pawiana i bawołu świadczą o ich obecności.  Wytrwalsi moga rowniez przejsc wzdłuż brzegu jeziora wokół całej podłogi krateru. Zajmuje to okolo 3 godziny i daje szansę poczucia spokojnego piękna tego magicznego miejsca. By wydostac sie na zewnatrze potrzeba troche sprawnosci -trzeba  wspiąć się z powrotem na krawędź! Piknik z lunchem można zrobic w kraterze lub na brzegu, skąd roztacza się piękny widok na północ do Oldonyo Lengai, wciąż czynnego wulkanu o wielkim znaczeniu religijnym dla Masajów. Tę wycieczkę można zrobić w pol dnia, bez spaceru po jeziorze. Ze spacerem wokol jeziora, zajmie to około 7 godzin.
Wędrówka wymaga obecnosci  uzbrojonego strażnika (23,60 USD) , ktorego, jesli  organizujesz wedrowke samodzielnie, musisz odebrac ze stanowiska strażnika w Nainokanoka (obok Krateru Olmoti) w drodze do Empakaai. Aby się tu dostać, licz na 90 minut jazdy samochodem od bramy wjazdowej  Lemala. 

  •  Wedrowka na Góre Makarot (znana rowniez jako Gora  Lemagarut)

 Ten szlak  wymaga odpowiedniego poziomu sprawności i pamiętaj, że będziesz na wysokości przekraczającej 2500 metrów. Wymaga rowniez odpowiedniej odziezy; w niektórych obszarach występują pokrzywy. Wskazane jest zabranie długich spodni i koszuli z długimi rękawami.
 Obszar Chroniony Ngorongoro oferuje wiele najrozniejszych szlakow do wedrowek, ale ten jest  prawdopodobnie pod względem krajobrazowym najpiękniejszy. 
Wycieczke najlepiej rozpoczac po śniadaniu. Nalezy przejechac drogą do Endulen aż do wioski Misigiyo. Spacer zaczyna się tutaj w dolinie pokrytej akacją, z której wyłaniają się zarośla i łąki. To dosc trudna 2-godzinna wspinaczka na szczyt, skąd sa ladne widoki  na jezioro Eyasi i Endulen. Stamtąd kontynuacja wedrowki przez kolejne pół godziny przez piękny las na dużej wysokości. Wzdłuż szlaku mozna  zobaczyć ślady zwierząt, takich jak bawoły i pawiany. Znow  trzeba wspiąć się o kolejne 200 metrów, aby osiągnąć sam szczyt Makarot na wysokości 3130 metrów.Tam czeka  nagroda- niesamowity widokiem i poczucie, ze stoi sie na dachu świata. Ziemia spada do jeziora Eyasi, zachodniej części Rift Valley, jeziora Ndutu, wąwozu Olduval i równin Serengeti. 
Po lewej stronie widać Mt. Oldeani, a po prawej stronie zachodnia część krateru Ngorongoro. Mozna zjeść lunch podziwiając widok z góry. Następnie  zejscie tą samą drogą, ktorym dostales sie na szczyt lub z północnych stoków Makarot w kierunku  Serengeti i tam spotkac sie z kierowca na drodze do Serengeti. Wedrowka trwa 5-6 godzin. 

  • Szlak  Endoro( Endoro River Nature Trail )

Wedrowka  rozpoczyna się i kończy w pobliżu farmy Gibbs, położonej na północ od małego miasteczka Karatu. Droga prowadzi  delikatnie pod górę do rezerwatu leśnego Highland Forest, gdzie znajduja sie  jaskinie słoni stworzone przez słonie przekopujące sie przez gęstą skałą swoimi kłami, aby pochłonąć bogatą w witaminy glebę oraz 150-metrowy wodospad. Ze szczytu szlaku można podziwiać piękne krajobrazy rolnicze wokół Karatu. W lesie żyją słonie, bawoły, lamparty, kaczki wodne, krzewy krzewiaste i vervet oraz wiele innych ptaków. Jest to las górski, a nie tropikalny. Jest ważnym źródłem wody dla dzikich zwierząt, a także dla społeczności rolniczych na południu. Podróż powinna zająć około 2 godzin  w jedna strone. Można ją zrobić przed wejściem lub po opuszczeniu obszaru ochrony Ngorongoro na trasie  do Manyara.

  • Wizyta w ruinach Engaruka

Na wschodnim krańcu obszaru chronionego Ngorongoro  w polowie drogi do jeziora Natron, u podnóża skarpy Wielkiego Rowu znajduja sie opuszczone ruiny Engaruka. To miejsce słynie ze skomplikowanego systemu nawadniania kamiennymi tarasami i jest uważane za jedno z najważniejszych stanowisk archeologicznych w Tanzanii. 
Gdzieś w XV wieku miejscowi zaczęli eksperymentować z drobnymi uprawami rodzimych afrykańskich upraw, takich jak proso i sorgo. Kilkudziesięciotysięczna społeczność rolnicza opracowała genialny system nawadniania i uprawy. Woda, która wypływała ze szczeliny skarpy, była kierowana do kanałów zbudowanych z kamienia i prowadziła na tarasy uprawne z kamiennymi ławkami. Podjęto środki, aby zapobiec erozji gleby, a żyzność działek zwiększono, stosując obornik bydła.  W ciągu następnych dwoch wieków ich sukces w tym przedsięwzięciu na małą skalę doprowadził do ogromnej ekspansji systemu rolnictwa i znacznego wzrostu populacji. Wielkie tarasy były budowane, naprawiane i przebudowywane w taki sposób, że z czasem osiągały łączną wysokość ponad 3 metrów miejscami. Na zboczach górujących nad tymi polami wioski powiększyły się, by przyjac rosnącą populację, która wtedy mogła obejmować ponad 8000 mężczyzn, kobiet i dzieci. Z nieznanych przyczyn rolnicy opuścili Engaruka około 1700 roku. Eksperci archeologiczni wciąż próbują dowiedzieć się, co spowodowało porzucenie lub zniszczenie starożytnej osady Engaruka.
 Teraz, trzy wieki później, ruiny nadal dają dobre wrażenie wysoce wyspecjalizowanej, zintegrowanej gospodarki rolnej, bardzo niezwykłej dla tego okresu afrykańskiej historii. Archeolodzy nie są pewni pochodzenia Engaruka, choć niektórzy spekulują, że miasto zostało zbudowane przez przodków ludu Iraqu (Mbulu), który kiedyś zaludnił ten obszar, a teraz mieszka w pobliżu jeziora Eyasi. Inni twierdzą, że to Sonjo, lud mówiący Bantu. Ruiny  „Engaruka”, w tym wielkie kamienne kręgi i tamy odkryto  od 1896 do 1897 r.  Pierwsze szczegółowe i archeologiczne badania zostały przeprowadzone przez Hansa Recka w 1913 r. Louis Leakey i Mary Leakey zbadali to miejsce w 1935 r. Chociaz wielu archeologow badalo to miejsce,  to wciąż jest ono otoczone tajemnicami. Do tej pory udowodniono naukowo, że pozostałości po tych kamiennych budynkach sięgają od 500 do 800 lat temu, co wskazuje na zaawansowaną cywilizację, która mogła istnieć w północnych częściach Tanzanii prawie tysiąc lat temu , ale  wiele pytań  nadal pozostaje bez odpowiedzi: - Kim byli ludzie mieszkający w Engaruka? - W jaki sposób opracowali tak genialny system rolnictwa? - Dlaczego w końcu opuścili Engaruka? Opracowano kilka teorii, ale żadna z nich nie została jeszcze zweryfikowana. 

Odwiedzając dziś to miejsce nie odczuwa sie jego wybitnej historii. To, co kiedyś było jednym z największych centrów śródlądowych we wschodniej Afryce, jest teraz cichym zakątkiem Tanzanii, na skraju znacznie bardziej popularnego, turystycznego Obszaru chronionego Ngorogoro. Droga do wioski  jest długa i nieutwardzona. Mozna dostac sie autobusem, który kursuje dwa razy dziennie z Mto wa Mbu nad brzegiem jeziora Manyara. Po drodze mozna spotkac dziesiątki pasterzy Masajów zaganiających swoje kozy na środku drogi. Gdy już tu dotrzesz, trzeba wspinac sie  po skarpie Wielkiego Rowu Afrykanskiego do miejsca, w którym znajduje się wioska. Wspinaczka może być trudna w południowym upale 40 ° C.  To miejsce wielu nierozwiązanych tajemnic. A patrząc  na rozciągnięty poniżej opuszczony system pól, można zauwazyc, jak wielkim projektem było zbudowanie tego miejsca i jakie to musiało miec ogromne znaczenie.  
Wycieczki z przewodnikiem po Engaruka pokazuja historię, malownicze piękno i codzienne życie Engaruka. Tutaj można zobaczyć porzucone resztki skomplikowanego systemu nawadniającego. Przewodnik pokaze stare groby, ściany domów, kanały irygacyjne i tarasy, a także wyjaśni różne teorie powstania i upadku tej wysoce wyspecjalizowanej społeczności rolniczej. Podczas spaceru przewodnik pomoże rowniez ci dostrzec wiele kolorowych ptaków i pokazać drzewa i rośliny, których Masajowie używają do robienia jedzenia i leków. Mozna odwiedzic rowniez  kilka farm. Tu dowiesz sie o  aktualnych metodach uprawy i nawadniania w okolicy; Engaruka jest jednym z niewielu miejsc w Afryce Wschodniej, w których Masajowie stosuja nawadnianie, ale także inne plemiona przybyły na teren w celu uprawy. W drodze powrotnej możesz odwiedzić targowisko Engaruka, ulokowane w cieniu afrykańskiego tulipanowca i ogromnego drzewa mkuyu. Szczególnie w dni targowe - niedziela i czwartek - wizyta będzie niezapomnianym przeżyciem. Wizyta w zrujnowanym miescie to szansa, której po prostu nie można przegapić, bedac w rejonie Ngorongoro.

Obecnie Tanzania  podjela duze wysilki nad przywróceniem starożytnego miasta, zakopanego pod skałami na skarpach Engaruka w dystrykcie Monduli, w celu promowania turystyki w niedawno uruchomionym geoparku. Nowo zatwierdzony geopark UNESCO obejmuje trzy północne rejony regionu Arusha, Monduli, Longido i Ngorongoro. Przy wsparciu Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Edukacji, Nauki i Kultury (UNESCO) oraz poprzez geopark Ngorongoro-Lengai, rozpoczeto prace nad odbudową ruin, które ostatnio zaczęły przyciągać naukowców i turystów ze swiata.

Lokalizacja:
Engaruka znajduje się na północ od Mto wa Mbu, około 63 kilometrów, w kierunku drogi do Oldoinyo Lengai i jeziora Natron. Ruiny te leżą u podnóża skarpy doliny szczeliny.

-W ruinach Engaruka znajdują się dwa kempingi o skromnym wyposażeniu. Jeden kemping należy do kościoła luterańskiego i znajduje się w pobliżu zrujnowanego miasta, drugi kemping należy do prywatnego Masajów i znajduje się wzdłuż głównej drogi z Mto wa Mbu do jeziora Natron. 
-We wsi można kupić świeże owoce i warzywa, a grupa kobiet może przygotować posiłek na życzenie. 

  • Wspinaczka na  Kerimasi 

Do wizyty w Engaruka warto dodac wspinaczke górska Kerimasi. Na północ od Engaruka wznosi się zielona góra Kerimasi (wysokosc od  2200 do 2600 m n.p.m.) - to krater wulkaniczny, który jest częścią Wielkiego Rowu Afrykanskiego  i znajduje się na północno-wschodniej granicy obszaru chronionego Ngorongoro w północnej Tanzanii. Jest to również około 10 kilometrów spacerem od wschodniego brzegu krateru Empakaai. Chociaz to góra pochodzenia wulkanicznego nie jest tak stroma jak kilka innych wulkanów w okolicy.  Wraz z kraterem Ngorongoro jest to jeden ze starszych wulkanów w okolicy. Na szczyt  można dotrzeć dwiema drogami. Jedna  prowadzi przez obszar ochrony Ngorongoro, a drugą nie. Aby przejść do obszaru objętego ochroną, trzeba pojechać  autem 4x4 na wschodnią krawędź krateru Empakaai, a następnie iść stamtąd do Kerimasi. Najprawdopodobniej wymagałoby to biwakowania.

Druga trasa to polna droga, której punkt zwrotny prowadzi na północ od Mto wa Mbu, mijając kilka mniejszych kraterów, Oldoinyo Lengai i kończąc aż na północ, aż do jeziora Natron. Skorzystanie z  przewodnika jest zalecane dla tej trasy. Wspinaczka zajmuje od trzech do czterech godzin od podnóża góry do szczytu. 
Po drodze zobaczysz pasące się na pastwiskach bydło Masajów na pastwiskach na zboczach i ptaki drapieżne krążące po okolicy. Ze szczytu masz imponujące widoki na Oldoinyo Lengai, jezioro Natron, wyżyny Ngorongoro oraz góry Ketumbeine i Gelai. Zejście zajmuje dwie godziny.  Wielu turystow  decyduje się na dłuższą wędrówkę, która obejmuje sąsiednie kratery Olmoti i Empakaai, wraz z Oldoinyo Lengai i kończy się na północ aż do jeziora Natron. Dotarcie do jeziora Natron i Oldoinyo lengai wymaga opuszczenia obszaru chronionego Ngorongoro.


****
Uwagi ogólne :

-W wiekszosci przypadkow  podczas wedrowki turystom musi towarzyszyć uzbrojony strażnik z Urzędu Ochrony Obszaru Ngorongoro. Chociaż ryzyko kontaktu z niebezpiecznym, dużym zwierzęciem nie jest zbyt duże, jest  prawo, że na wszelki wypadek turysta jest chroniony 
-Czasami może się zdarzyć, że niesprzyjające warunki pogodowe (niskie chmury i deszcz) uniemożliwiają spacer. 
-Polecamy dobre buty do chodzenia, okulary przeciwsłoneczne, okrycie glowy i krem ​​przeciwsłoneczny oraz nieprzemakalną kurtkę - na wypadek deszczu
-Na wedrowke mozna wybrac sie o każdej porze roku, ale dla wygodniejszej wędrówki zalecane są bardziej suche pory roku. Odbywa się to od lipca do stycznia każdego roku, chociaż w grudniu mogą występować krótkie deszcze.
- nalezy zabierac wystarczającą ilość jedzenia i wody (o ile nie zapewnia tego organizator wycieczki)
- Lepiej rozpoczynac wycieczki wcześnie, aby uniknąć wspinania się na stoki w upale dnia, 

Koszty 
Koszty zależą od liczby osób w grupie. Hello Tanzania chętnie zorganizuje każda wedrowke. Krótsze spacery można zrobić jako dodatek na początku lub pod koniec safari.  Dłuższe wędrówki trwające cały dzień lub kilkudniowe będą wymagały dodatkowej nocy w Ngorongoro. Powyższe to tylko przykłady wielu opcji, które Hello Tanzania chętnie zorganizuje dla Ciebie. 
Jesli chcesz sie z nami wybrac  na safari ,czy na wspinaczke -napisz. 

Brak komentarzy:

Publikowanie komentarza

Czym dostac sie na Zanzibar z Dar Es Salaam? (i odwrotnie )

Najbezpieczniejszy   i najbardziej niezawodny transport to wygodne, nowoczesne katamarany Azam Marine. Azam Marine oferuje przejazdy kil...

Najczesciej czytane